Story Mia amiko el la tendaro skribis en junio , ke li havas liberan semajnon . Mi legis la leteron ĉe la tablo , kaj poste denove . En la tendaro ni promesis skribi , kaj ni skribis : ne ĉiun semajnon , sed sufiĉe ofte por scii , kiu ŝanĝis lernejon kaj kiu ne plu ludas gitaron . Nun li venos mem , per trajno , ĝuste por la festivalo .
La trajno alvenis posttagmeze , dek minutojn malfrue . Li estis pli alta ol mi memoris , kaj portis valizon tro grandan por unu semajno . Ni staris antaŭ la stacidomo kaj ne sciis , kion diri . Poste li demandis , ĉu la rivero ĉi tie estas same malvarma kiel la lago , kaj ĉio estis denove en ordo .
Avinjo bezonis kvar minutojn por meti antaŭ lin panon , fromaĝon kaj varman supon . Li diris , ke li jam manĝis en la trajno . Ŝi ne aŭdis tion . Dum li manĝis , ŝi demandis pri lia patrino , lia urbo kaj la vintro tie , kaj li respondis kun plena buŝo , ĉar ŝi lasis al li neniun momenton .
Poste mi rakontis al li pri sinjorino Berta , kiu loĝas sub ni . Mi diris , ke ŝi scias ĉion pri ĉiuj , rakontas ĝin al ĉiuj , kaj jam vidis pli bonan version de ĉio . Li ridis . Li ĉesis ridi la sekvan matenon , kiam ŝi haltis antaŭ ni sur la ŝtuparo kaj demandis lian familinomon , la urbon de lia patro kaj kiom longe li restos .
La festivalo okazas ĉiam en la sama vespero de julio , kiam la tago restas hela ĝis malfrue . Sur la placo oni konstruis scenejon el ligno . Du trumpetoj kaj unu fluto staris tie kaj ludis pli laŭte ol tiel malgranda placo bezonas , kaj neniu petis ilin ludi pli mallaŭte .
Sub la arboj staris unu tablo tiel longa , ke la fino kuŝis ekster la lumo de la lampoj . Oni sidiĝas kie estas loko , do mia amiko sidis inter du virinoj , kiujn li neniam vidis . Post dek minutoj li sciis iliajn nomojn . Kiam ĉiuj havis glason , maljuna viro ĉe la alia fino leviĝis kaj faris toston el du vortoj : " Estu sanaj ! "
Avinjo alportis dolĉaĵojn sur du teleroj kaj metis ilin antaŭ mian amikon anstataŭ en la mezon de la tablo . Sinjorino Berta rimarkis tion tuj kaj diris al la tuta tablo , ke en ŝia tempo la dolĉaĵoj estis malpli grandaj kaj pli bonaj . Poste ŝi manĝis kvar .
Malfrue la trumpetoj ĉesis kaj restis nur la fluto . Homoj dancis sur la ŝtonoj de la placo , sen ordo sed longe . Mia amiko diris , ke en lia urbo ne estas tia vespero , kaj ke li ne komprenas kial ne . Mi ne sciis respondi . Ĝi simple okazas ĉi tie ĉiun julion , kiel la rivero estas ĉi tie .
Lia trajno foriris frue en la lasta mateno . Avinjo metis panon kaj du ovojn en lian sakon , ĉar tion ŝi faras . Ĉe la vagono neniu el ni promesis skribi . Antaŭ unu jaro ni skribis adresojn sur la manon kaj ĵuris laŭte ; nun lia adreso staras en mia kajero kaj la mia en la lia , kaj la leteroj iras sen tio . Mi ne atendis ĝis li alvenis hejmen . Mi skribis al li la saman vesperon .
